Lek. Mikołaj Hurła
Lekarz Chorób Tropikalnych i Pasożytniczych
Absolwent Uniwersytetu Medycznego im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu.
Lek. Mikołaj Hurła jest Lekarzem w trakcie specjalizacji z medycyny morskiej i tropikalnej. Pracuje w Oddziale Klinicznym Chorób Tropikalnych i Pasożytniczych Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego w Poznaniu – jednym z wiodących ośrodków medycyny tropikalnej w Polsce.
Biogram:
Doświadczenie:
W swojej praktyce klinicznej zajmuje się przede wszystkim diagnostyką chorób pasożytniczych oraz schorzeń występujących po ekspozycji na patogeny obecne w strefie tropikalnej. Szczególne zainteresowania zawodowe obejmują diagnostykę i leczenie bąblowicy oraz innych chorób pasożytniczych, w tym toksoplazmozy, a także diagnostykę boreliozy, ocenę zmian ogniskowych wątroby o podejrzeniu etiologii pasożytniczej oraz zakażeń przewodu pokarmowego związanych z podróżami zagranicznymi. W codziennej praktyce wykonuje również konsultacje dotyczące interpretacji badań immunoserologicznych oraz kwalifikacji pacjentów do dalszej diagnostyki i leczenia zgodnie z aktualnymi wytycznymi.
Działalność naukowa oraz charytatywna:
Równolegle prowadzi działalność naukową. Jest autorem i współautorem ponad 25 publikacji naukowych i doniesień konferencyjnych prezentowanych na krajowych oraz międzynarodowych kongresach medycznych. Recenzuje prace dla renomowanych czasopism naukowych oraz prowadzi zajęcia dydaktyczne dla studentów Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Parazytologicznego. Za swoją działalność naukową był wielokrotnie wyróżniany stypendiami i grantami. Angażuje się również w działalność humanitarną jako członek Zarządu Fundacji Redemptoris Missio, gdzie współtworzy projekty z zakresu medycyny tropikalnej i pomocy medycznej. Prowadzi także szkolenia z medycyny tropikalnej dla pracowników organizacji humanitarnych oraz misjonarzy. W pracy z pacjentem stawia na uważne wysłuchanie, rzetelną diagnostykę oraz dobór postępowania zgodnego z aktualną wiedzą medyczną i zasadami medycyny opartej na faktach.
FAQ:
Ważne – kiedy nie czekać na konsultację
Gorączka po powrocie z rejonów, w których występuje malaria, jest stanem nagłym – może oznaczać malarię, która wymaga pilnego rozpoznania i leczenia. W takiej sytuacji nie należy oczekiwać na termin konsultacji ambulatoryjnej ani zgłaszać się do przypadkowej placówki, lecz do szpitala dysponującego oddziałem chorób tropikalnych. W Poznaniu jest to Oddział Kliniczny Chorób Tropikalnych i Pasożytniczych Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego – należy niezwłocznie zgłosić się na Szpitalny Oddział Ratunkowy USK; można również uprzedzić o tym personel oddziału.
Od powrotu z tropików mam nawracające dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (biegunki, bóle brzucha) – czy to może być pasożyt?
To jedna z częstszych sytuacji wymagających oceny. Utrzymujące się po podróży dolegliwości przewodu pokarmowego mogą mieć podłoże pasożytnicze lub infekcyjne. Konsultacja pozwala zaplanować ukierunkowaną diagnostykę (m.in. badania parazytologiczne i serologiczne) oraz dobrać dalsze postępowanie zgodnie z aktualnymi wytycznymi.
W morfologii stwierdzono podwyższony poziom eozynofili – co to może oznaczać?
Eozynofilia bywa wskazówką w kierunku zarażeń pasożytniczych, choć ma wiele możliwych przyczyn. Wymaga interpretacji w powiązaniu z wywiadem i celowanych badań – konsultacja pozwala ustalić, czy i jaka diagnostyka jest zasadna.
Mam dodatni lub niejednoznaczny wynik badania serologicznego (np. toksoplazmoza, borelioza, bąblowica) i nie wiem, czy wymaga leczenia.
Dodatni wynik serologiczny nie jest równoznaczny z aktywnym zakażeniem – jego znaczenie zależy od obrazu klinicznego, wywiadu oraz klasy przeciwciał. Podczas konsultacji wynik jest interpretowany, a pacjent w razie potrzeby kwalifikowany do dalszej diagnostyki lub leczenia zgodnie z aktualnymi wytycznymi.
W USG lub tomografii opisano zmianę (np. torbiel) w wątrobie – czy to może być bąblowica?
Część zmian ogniskowych wątroby może mieć etiologię pasożytniczą, w tym bąblowicę. O dalszym postępowaniu decydują wywiad ekspozycyjny, charakterystyka zmiany w badaniach obrazowych oraz wyniki badań serologicznych. Konsultacja pozwala ocenić, czy zmiana wymaga diagnostyki w tym kierunku i jak ją poprowadzić.
Obawiam się, że „mam pasożyty” – czy to możliwe?
Takie obawy są częste, zwłaszcza po podróżach lub po zetknięciu się z niepokojącymi informacjami. W praktyce rozpoznanie choroby pasożytniczej nie opiera się na samym przeczuciu ani na pojedynczym objawie, lecz na całościowej ocenie: wywiadzie, obrazie klinicznym oraz celowanych badaniach parazytologicznych i serologicznych. Konsultacja pozwala rzetelnie ustalić, czy dolegliwości rzeczywiście mają podłoże pasożytnicze, dobrać właściwą diagnostykę i – równie ważne – wykluczyć zarażenie tam, gdzie objawy mają inną przyczynę.
Publikacje:
- Evolutionary Trajectory of Plasmodium falciparum: From Autonomous Phototroph to Dedicated Parasite
- Neurovascular Pathophysiology and Emerging Biomarkers in Cerebral Malaria: An Integrative Perspectiv
- The APOE Gene Cluster in Normal Aging
- Mixed intestinal infections in patients returning from tropical destinations – diagnostic challenges
- Unraveling the Role of Proteinopathies in Parasitic Infections
- Analysis of genetic variants TREM2 and plasma gingipain K and R level in patients with Alzheimer’s disease
