Standard ochrony małoletnich
STANDARDY OCHRONY DZIECI I MŁODZIEŻY
PODMIOT LECZNICZY:
Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej SANUMED Mohamed Baaziz Adres: ul. Jarzębinowa 7/44 62-064 Plewiska NIP: 7791737774 Regon: 541068826
PODSTAWA PRAWNA:
Realizacji obowiązku prawnego dot. wprowadzenia w podmiocie leczniczym standardów ochrony małoletnich na podstawie n/w ustaw:
Ustawa z dnia 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich (Dz. U. z 2024 r. poz. 560) Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 13 września 2011 r. w sprawie procedury „Niebieskie Karty” oraz wzorów formularzy „Niebieska Karta” (Dz. U. poz. 1870) należy wdrożyć i stosować procedury i zasady Standardy Ochrony Dzieci i Młodzieży zawarte w niniejszym dokumencie.
ZAKRES OCHRONY:
Podczas świadczenia usług zdrowotnych personel medyczny oraz administracyjny ma obowiązek:
• Reagowania na podejrzenie, że dziecko doświadcza krzywdzenia lub zaniedbania,
• Przestrzegania zasad bezpiecznych relacji między personelem i dzieckiem,
• Identyfikowania sytuacji mogących świadczyć o stosowaniu wobec dziecka przemocy fizycznej, przemocy emocjonalnej, wykorzystania seksualnego oraz podejmowania określonych interwencji w tych przypadkach.
PEŁNOMOCNIK DS. MAŁOLETNICH PACJENTÓW:
Lek. Dagmara Karolewska – Mail: recepcja@sanumed.pl
Zakres czynności to:
• Przyjmowanie zgłoszeń, rejestr i prowadzenie interwencji Współpraca z organami ścigania, sądami rodzinnymi
• Współpraca z pracownikami socjalnymi i centrami wsparcia rodzin
• Wszczynanie procedury Niebieskiej Karty
• Weryfikacja niekaralności podczas rekrutacji personelu www.sanumed.pl
OBOWIĄZEK REAGOWANIA DOTYCZY KAŻDEGO CZŁONKA PERSONELU W PRZYCHODNI SANUMED
Krzywdzenie dziecka to każde zachowanie względem dziecka, które stanowi wobec niego czyn zabroniony. Oprócz tego krzywdzeniem jest zaniedbanie (zamierzone lub niezamierzone), działanie lub zaniechanie a także każdy jego rezultat, skutkujący naruszeniem praw, swobody, dóbr osobistych dziecka i zakłóceniem jego rozwoju.
Przemoc fizyczna wobec dziecka to działanie bądź zaniechanie wskutek którego dziecko doznaje faktycznej fizycznej krzywdy lub jest na nią potencjalnie zagrożone. Krzywda stanowi rezultat działania bądź zaniechania ze strony rodzica, opiekuna, osoby odpowiedzialnej za dziecko, posiadającej nad nim władzę lub takiej, której ufa.
O przemocy fizycznej mówimy zarówno w wymiarze jednorazowym, jak i powtarzającym się. Przemoc psychiczna wobec dziecka to przewlekła, niefizyczna, szkodliwa interakcja pomiędzy dzieckiem a osobą za nie odpowiedzialną lub osobą, której dziecko ufa. Tak jak w przypadku przemocy fizycznej obejmuje zarówno działania, jak i zaniechania. Do przejawów przemocy psychicznej zaliczamy między innymi:
• niedostępność emocjonalną,
• zaniedbywanie emocjonalne,
• relację z dzieckiem opartą na wrogości,
• obwinianiu, oczernianiu, odrzucaniu,
• nieodpowiednie rozwojowo lub niekonsekwentne interakcje z dzieckiem,
• niedostrzeganie lub nieuznawanie indywidualności dziecka,
• niedostrzeganie lub nieuznawanie granic psychicznych między dzieckiem a osobą odpowiedzialną, nieodpowiednią socjalizację,
• demoralizację,
• sytuacje, w których dziecko jest świadkiem przemocy.
Przemoc seksualna wobec dziecka (wykorzystywanie seksualne dziecka) to angażowanie dziecka poprzez osobę dorosłą lub inne dziecko w aktywność seksualną. Dotyczy sytuacji gdy nie dochodzi do kontaktu fizycznego (np. ekshibicjonizm, molestowanie werbalne np. prowadzenie rozmów o treści seksualnej nieadekwatnej do wieku dziecka, komentowanie w sposób seksualny wyglądu i zachowania dziecka, zachęcanie do kontaktu z treściami pornograficznymi, grooming – strategie nieseksualnego uwodzenia dziecka z intencją nawiązania kontaktu seksualnego w przyszłości) i gdy do takiego kontaktu dochodzi (sytuacje takie jak: dotykanie dziecka, zmuszanie dziecka do dotykania ciała sprawcy, stosunek seksualny).
Każda czynność seksualna podejmowana z dzieckiem przed ukończeniem 15 roku życia jest przestępstwem. W przypadku dzieci mówimy o wykorzystaniu seksualnym, kiedy między wykorzystującym (dorosły, inne dziecko) a wykorzystywanym (dziecko) z uwagi na wiek lub stopień rozwoju zachodzi relacja siły, opieki czy zależności.
Do innej formy wykorzystywania seksualnego dzieci zalicza się wyzyskiwanie seksualne np. wykorzystanie dziecka lub jego wizerunku do tworzenia materiałów przedstawiających www.sanumed.pl seksualne wykorzystywanie tzw. CSAM (na przykład z wykorzystaniem oprogramowania). Jest to jakiekolwiek: faktyczne lub usiłowane nadużycie podatności dziecka na zagrożenia, przewagi sił lub zaufania w celu seksualnym. Wyzysk seksualny obejmuje (chociaż nie jest to konieczne) czerpanie zysków finansowych, społecznych lub politycznych z wykorzystania seksualnego. Szczególne zagrożenie wyzyskiem seksualnym ma miejsce podczas kryzysów humanitarnych. Zagrożenie wyzyskiem seksualnym dotyczy zarówno samych dzieci, jak i opiekunów tych dzieci, mogących paść ofiarą wyzysku.
Zaniedbywanie dziecka to chroniczne lub incydentalne niezaspokajanie fizycznych i psychicznych potrzeb dziecka.
Może przyjmować formę nierespektowania praw dziecka, co w rezultacie prowadzi do zaburzeń w jego zdrowiu i/lub rozwoju. Do zaniedbywania dziecka dochodzi w relacjach dziecka z osobą zobowiązaną do opieki, wychowania, troski i ochrony.
CZŁONKOWIE PERSONELU TRAKTUJĄ MAŁOLETNICH:
• z szacunkiem, okazują zrozumienie dla ich trudności, problemów i potrzeb,
• dbają o przestrzeganie ich praw pacjenta,
• respektują ich prawo do opieki ze strony przedstawicieli ustawowych bądź opiekunów faktycznych, tłumaczą im podejmowane działania,
• dają możliwość wyrażania przez dziecko swojego zdania oraz zapewniają mu prawo do bycia wysłuchanym.
ZASADY RELACJI Z DZIEĆMI I MŁODZIEŻĄ
Każdy członek personelu w kontakcie z dzieckiem oraz osobą w wieku młodzieńczym:
• przedstawia się i mówi, kim jest, jaka jest jego rola w opiece nad pacjentem;
• komunikuje się w sposób życzliwy i cierpliwy, okazuje empatię i dobrą wolę w rozmowie;
• zachowuje uczciwość i dobre intencje;
• przekazuje informacje w sposób dostosowany do wieku małoletniego pacjenta, przy użyciu prostego języka; informuje o tym, co robi i co się z nim dzieje/będzie dziać; sprawdza, czy dziecko rozumie, co się będzie działo i jakie będą skutki działań medycznych lub terapeutycznych;
• upewnia się, czy małoletni pacjent wie, że może zawsze zadawać pytania członkom personelu;
• zwraca się w formie preferowanej przez małoletniego pacjenta, respektuje jego tożsamość i ekspresję;
• korzysta z alternatywnych form komunikacji z dzieckiem, które tego potrzebuje;
• zachowuje wrażliwość kulturową, szanuje i równo traktuje każdego małoletniego pacjenta bez względu ze względu na jakiekolwiek cechy, w tym specjalne potrzeby, niepełnosprawność, rasę, płeć, religię, kolor skóry, pochodzenie narodowe lub etniczne, język, stan cywilny, orientację seksualną, stan zdrowia, wiek, zdolności, przekonania polityczne lub status społeczny.
ZASADY PODEJMOWANIA INTERWENCJI W SYTUACJI PODEJRZENIA KRZYWDZENIA MAŁOLETNIEGO
WAŻNE:
W przypadku podejrzenia, że dziecko doświadcza przemocy z uszczerbkiem na zdrowiu, wykorzystania seksualnego lub/i zagrożone jest jego życie, należy niezwłocznie poinformować Policję i Pogotowie, jeśli to konieczne, dzwoniąc pod numer 112.
Poinformowania służb dokonuje członek Personelu, który pierwszy powziął informację o zagrożeniu. Należy zabezpieczyć dowody przestępstwa (np. odzież) i przekazać Policji.
W przypadku podejrzenia, że dziecko jest krzywdzone, Personel ma obowiązek:
• udzielić niezbędnej pomocy w stanach zagrożenia życia i zdrowia;
• poinformować opiekunów dziecka o podejrzeniu krzywdzenia małoletniego;
• udzielić informacji o możliwościach uzyskania pomocy lub wsparcia oraz o uprawnieniu do uzyskania bezpłatnego zaświadczenia lekarskiego o ustaleniu przyczyn i rodzaju uszkodzeń ciała związanych z użyciem przemocy lub zaniedbania.
Czynności podejmowane i realizowane wobec dziecka przeprowadza się w obecności opiekuna, chyba że z uwagi na charakter tych czynności jest to niemożliwie albo wobec opiekuna istnieje uzasadnione podejrzenie, że są oni sprawcami przemocy wobec dziecka.
W przypadku podejrzenia stosowania przemocy wobec dziecka, gdzie zachodzi obawa, że wobec niego przemoc stosują opiekunowie, jeżeli jest to możliwe, działania z udziałem dziecka przeprowadza się w obecności innej najbliżej osoby pełnoletniej.
Działania z udziałem dziecka, w stosunku do którego istnieje podejrzenie, że jest dotknięte przemocą, powinny być prowadzone w miarę możliwości w obecności psychologa.
Pełnomocnik ds. małoletnich pacjentów składa zawiadomienie o podejrzeniu przemocy wobec dziecka do odpowiednich instytucji w zależności od rodzaju zgłaszanej sprawy:
• do prokuratury lub policji;
• do właściwego sądu rodzinnego;
• do przewodniczącego właściwego Zespołu Interdyscyplinarnego w Centrum Pomocy
Rodzinie przesyłając formularz „Niebieska Karta – A”, przez co uruchamia procedurę w przypadku przemocy w rodzinie.
Dalszy tok postępowania leży w kompetencjach instytucji wskazanych w ust. 5.
W przypadku zaobserwowania ubóstwa małoletniego, Personel winien porozmawiać z opiekunem małoletniego i poinformować go o możliwych formach wsparcia, w szczególności ośrodkach pomocy społecznej.
W przypadku zaobserwowania zaniedbania małoletniego, Personel winien poinformować opiekuna małoletniego o możliwości wsparcia psychologicznego, w szczególności o telefonach zaufania, poradniach oraz specjalistach, którzy przyjmują na terenie Miasta Poznań.
Dokumentację związaną z procedurą interwencji umieszcza się w dokumentacji medycznej dziecka.
W przypadku zaobserwowania lub powzięcia informacji o naruszeniu Standardów przez jakąkolwiek osobę, Personel jest zobowiązany do niezwłocznego zgłoszenia podejrzenia naruszeń Kierownikowi Poradni.
Kierownik Poradni dąży do niezwłocznego wyjaśnienia sprawy zgłoszenia podejrzewania krzywdzenia małoletniego oraz naruszenia Standardów, podejmując wszelkie niezbędne działania.
W przypadku zgłoszenia podejrzenia krzywdzenia małoletniego przez członka Personelu, Kierownik niezwłocznie odsuwa członka Personelu od wszelkich form kontaktów do czasu wyjaśnienia podejrzeń.
TELEFONY:
POLCJA KOMISARIAT POLICJI – STARE MIASTO Al. Marcinkowskiego 31 61-745 Poznań tel: 47 77 124 11 e-mail: dyzurny.poznan-stare-miasto@po.policja.gov.pl
POWIATOWE CENTRUM POMOCY RODZINIE ul. Słowackiego 8 60-823 Poznań Tel: 61 8410 710, fax 61 8410 711sekretariat@pcpr.powiat.poznan.pl
ZAKŁAD MEDYCYNY SĄDOWEJ (OBDUKCJE) ul. Rokietnicka 10 , 60-806 Poznań (Collegium Humanum) wejście B Sekretariat/rejestracja: tel. (61) 641 85 50; fax (61) 866 21 58
KORZYSTANIE Z INTERNETU I TELEFONÓW
Na terenie Przychodni SANUMED osoba małoletnia korzysta z Internetu za zgodą opiekuna i na udostępnionym przez niego urządzeniu.
Korzystanie z telefonu komórkowego oraz innych urządzeń elektronicznych, o ile korzystanie z ww. urządzeń nie zakłóca spokoju innych Pacjentów oraz korzystanie z w/w urządzeń nie wpływa negatywnie na proces diagnostyczno-terapeutyczny.
Za treści udostępnianie w telefonach komórkowych oraz innym sprzęcie elektronicznym posiadanym przez osoby małoletnie odpowiedzialność ponoszą rodzice/opiekunowi prawni.
Przychodnia nie ponosi odpowiedzialności za zaginięcie lub zniszczenie, czy kradzież sprzętu lub urządzeń.
Nagrywanie dźwięku i obrazu za pomocą telefonu lub innych urządzeń jest możliwe jedynie za wyraźną zgodą osoby nagrywanej lub fotografowanej.
ZATWIERDZIŁ
dr Dagmara Karolewska Plewiska, dnia 02.04.2025
Załączniki:
1. Niebieska karta -A
link: https://policja.pl/download/1/417684/Mp132ANiebieskakartaA.pdf
2. Niebieska karta -B
link: https://policja.pl/download/1/417687/Mp132BNiebieskakartaB.doc
